Favoriete beweegplek van Mieke Zijl: het muurtje dat altijd terugspeelde

Wat maakt een plek bijzonder? Soms zijn het niet de grootste of meest moderne sportvoorzieningen die de meeste indruk maken, maar juist de plekken waar bewegen vanzelf ging. Voor Mieke Zijl, directeur-bestuurder van SportDrenthe, is dat het schoolplein van de basisschool in Thesinge, het Groningse dorp waar zij opgroeide.

Pal naast haar ouderlijk huis lag een plek die een belangrijke rol speelde in haar liefde voor bewegen en sport. Als fanatiek tennisster moest ze creatief zijn. In het nabijgelegen Ten Boer kon ze trainen, maar thuis waren de mogelijkheden beperkt. Op het schoolplein vond ze de oplossing.

Op het plein stond een schoolgebouw met een muurtje bij de zandbak. Daar bracht Mieke uren door met haar racket en tennisbal.

“Met tennis heb je normaal iemand anders nodig, maar de muur was mijn tegenstander.”

Keer op keer sloeg ze de bal tegen het muurtje, dat altijd terugkaatste. Ze oefende haar slagen, bedacht nieuwe spelvormen en was spelenderwijs in beweging. Dat het ook bijdroeg aan haar ontwikkeling als tennisser, ontdekte ze pas later.

Buiten zijn was vanzelfsprekend

Het schoolplein was voor Mieke veel meer dan een plek om tennis te spelen. Het was het hart van het dorp, waar kinderen elkaar ontmoetten en urenlang buiten waren. Er werd geëlastiekt, touwtje gesprongen, in bomen geklommen en volop gespeeld.

Vooral in de zomermaanden was buiten zijn vanzelfsprekend. Na het eten ging iedereen naar buiten om samen te spelen, te bewegen en elkaar te ontmoeten.

Juist die eenvoud maakt de plek zo waardevol in haar herinnering. Er waren geen uitgebreide sportvoorzieningen, maar wel een zandbak, een schommel, een klimboom en vooral veel ruimte. Ruimte om zelf te bedenken wat je ging doen en ruimte om samen te zijn.

Een plek die blijft inspireren

Hoewel bewegen tegenwoordig voor Mieke vooral draait om gezond en fit blijven, denkt ze bij haar favoriete beweegplek nog altijd direct aan het schoolplein van vroeger.

De herinnering laat zien hoe belangrijk beweegvriendelijke plekken kunnen zijn. Plekken die uitnodigen tot bewegen, spelen en ontmoeten zonder dat alles vooraf georganiseerd hoeft te zijn. Voor Mieke begon daar haar liefde voor sport: met een racket, een bal en een muurtje dat altijd terugspeelde.

“Waar ik kon zijn en kon doen wat ik heel erg leuk vond.”

Een mooie herinnering die laat zien hoe krachtig eenvoudige plekken kunnen zijn voor een leven lang plezier in bewegen.

Dit artikel is gebaseerd op het interview met Mieke Zijl in de rubriek ‘Favoriete Beweegplek’ van Ruimte voor Bewegen.