“Ze zeggen altijd dank je wel”

Bewegen is goed voor iedereen. Je wordt er fitter van en lichamelijk sterker. Dat SportDrenthe ook voor de ouderen voor de juiste beweegvoorzieningen zorgt, is daarom vanzelfsprekend. Eén van de personen in Drenthe die de ontwikkeling van ouderen en bewegen van de zeventiger jaren tot 2005 gevolgd heeft, is Wil Vos.

Ondanks dat ze jaren moest knokken voor het belang van de ouderen, zegt ze nog steeds even enthousiast: “Het werk was iedere dag een feestje.”

De eerste aanraking met ouderen en bewegen kwam voor Wil Vos halverwege de jaren zeventig. Na haar zwangerschap wilde Vos graag weer aan het werk. Door een cursus bejaardengymnastiek kwam ze voor het eerst in aanraking met niet bewegende ouderen. “Het was een totaal andere generatie dan tegenwoordig. Deze ouderen waren het niet gewend om te sporten. Op de eerste lesdag kwamen ze in kostuum en nette rokken binnenlopen. Ik wist niet goed hoe ik ze moest uitleggen dat ze in sportkleren moesten komen. Maar al snel waren ze erg enthousiast over het sporten. Dat enthousiasme vond ik erg prettig. Bovendien kwamen ze altijd een praatje maken en ze bedankten voor alles. Er was nog respect.”

Rollator

Vos zag het al snel als haar taak om verandering in het beweegpatroon van deze ouderen te brengen. Voorheen was er weinig aandacht geweest voor ouderen en bewegen. Mensen dachten vaak dat het ‘toch al te laat was’. “Het is nooit te laat. Bewegen is goed voor iedereen. Ze krijgen bijvoorbeeld meer beenkracht en een betere conditie. Voor mijn gevoel worden ouderen veel te snel in een rolstoel geplaatst. Laat ze eerst eens met een rollator lopen. Je ziet de mobiliteit dan vaak minder hard achteruitgaan.”

Eind jaren tachtig kreeg Wil Vos contact met Opbouw Drenthe. De toenmalige consulent MBvO werd ziek en Vos werd gevraagd om in te vallen. “Vanaf 1991 kwam ik vast in dienst als consulent. Toen had ik al contact met SportDrenthe. Ik kende het hele veld: de Drentse lesgevers MBvO, de landelijke organisaties die MBvO in hun pakket hadden, de provinciale consulenten, de welzijnspoot en ook een beetje de sportwereld.” Juist door die kennis werd Wil Vos gevraagd om bij SportDrenthe te komen werken in 2000. “Dat was een hele andere wereld. Het was even wennen, want ik werkte voorheen altijd in de welzijnssector en nu opeens in de sport. Die werelden zijn wel verschillend. Ik had graag gezien dat de welzijn en de sport vaker samen zouden werken om de projecten voor ouderen nog beter te laten uitkomen. Bovendien was het altijd knokken voor je plek. Alles wat je ontwikkelt bij SportDrenthe moet een maatschappelijk belang hebben. Maar bewegen is bewegen. Het is voor iedereen hetzelfde gevoel.”

Eerste test

Wil Vos vindt het geweldig dat Drenthe al jaren mee vooroploopt als het gaat om bewegen voor ouderen. Uit een onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen bleek voor het eerst wetenschappelijk dat ouderen gezonder en fitter werden door te bewegen. “Bovendien kregen ze meer spierkracht en een betere coördinatie”, vertelt Vos. Daarom werd bewegen voor ouderen steeds belangrijker. Bijvoorbeeld het project ‘Groninger Actief Leven Model’ (GALM). “In Zuidlaren deden we de eerste test. Vijftigplussers konden hier testen hoe fit en gezond ze waren. Veel van deze mensen hadden nog nooit gesport. Eerst moesten we de achterliggende gedachte vinden: waarom zijn ze antisport? Daarna moesten we aan de slag met de verschillende testen. Het was erg spannend, maar een groot succes. Ik ben heel trots dat ik hier bij kon zijn. Het was een belangrijke stap in de ontwikkeling van ouderensport.”

Zelf is Wil Vos meer gecharmeerd van ‘Meer Bewegen voor Ouderen’ (MBvO). Dit programma was speciaal ontwikkeld voor 65-plussers. Het is een bewegingsstrategie die ouderen op de juiste manier laat bewegen en zich richt op de lichamelijke, sociale en geestelijke effecten van het ouder worden. De lessen bevatten bijvoorbeeld tai chi of gymnastiek. “Het was inspirerend om deze ouderen te activeren. Ze gingen niet alleen meer bewegen, maar leerden ook om voor zichzelf op te komen. Er waren veel eenzame ouderen en bewegen bracht ze weer terug in de maatschappij.” Wil Vos heeft nog veel moeite met de toenemende eenzaamheid onder ouderen. “Sporten helpt ze niet alleen met hun gezondheid, maar ook met sociale contacten. Maar ouderen kosten geld. De verzekeringen willen sporten voor ouderen niet vergoeden. De ouderen die alleen een AOW hebben en geen pensioen hebben opgebouwd, vallen hierdoor buiten de boot. Ik vind dat er geld moet komen om ook deze ouderen aan het bewegen te krijgen.”

Blijven knokken

Vos werkt zelf niet meer bij SportDrenthe. “De wereld verandert. Je moet altijd maar weer bewijzen waarom je geld nodig hebt.” Ondanks dat Wil Vos nu niet meer bij de sportorganisatie zit, ziet ze nog een zonnige toekomst voor de organisatie. “SportDrenthe moet goed gebruikmaken van de ervaringen en de kennis die zij in huis heeft. Ouderen zullen altijd belangrijk blijven, vooral omdat er nu steeds meer komen. Je kan ze dus niet vergeten in de sportwereld. De concurrentie zal wel groter worden nu meer organisaties zich met de ouderensport gaan bezig houden. Daarom is het belangrijk dat de sportconsulenten goed zijn in hun vak en het gehele werkveld kunnen overzien. En natuurlijk moet je als SportDrenthe altijd blijven knokken voor je plek, net zoals ik jarenlang deed.”